Monthly Archives: July 2013

We’ve got twins!

Extremely rare panda cub twins born in Atlanta zoo

Pandas, which are one of the better known endangered species out there, just aren’t very good at breeding, making their survival more problematic than if, say, they had cubs by the bucketload every year. So when a single panda cub is born, it’s a big deal, a special occasion. But when twins come into this world, it’s time to put on the party hats and celebrate!

Lun Lun, a female panda hosted by Zoo Altanta became the happy mother of twins, something that hasn’t happened in the United States since 1987! And it’s a good thing that this happened in a zoo and not in the wild, because panda mothers typically only care for one of the cubs when this happens; but the zoo can trick the mother by rotating the cubs during the early days and caring for the other one in a nursery.

The panda team is tired and a little stressed, but happy! So far, both cubs are doing well. We are fortunate that both were born a healthy weight and strong. Sometimes one twin is very small. As you all know, Lun Lun is a fantastic mom, and she’s even more impressive this time. The cubs are being alternated with her, which is a technique first developed by our colleagues in Chengdu and used successfully for many cubs. Lun Lun is such a good mom, though, that she is reluctant to give up whichever cub she has. So, we have not been able to swap the cubs as frequently as we would like. Because of that, both have been supplemented with some formula. Both are doing well with this. Their condition and Lun Lun’s behavior will continue to guide our actions. The next few days are especially critical. So, please continue to keep us in your thoughts. We can use the good vibes! –Rebecca Snyder, PhD.

They also provide a helpful panda developmental timeline that shows the different growth milestones that the panda cubs will go through:

According to Livescience, the babies are also “the first pandas to be born in the country this year. They are fourth and fifth babies for 15-year-old mom Lun Lun, according to the zoo. The female last gave birth in 2010, to a male cub named Po.”

They even have an ultrasound of the pregnancy!

Trivia: Marsupials aside, giant panda cubs are the smallest relative to their mothers at birth among mammals.

Download the video of the birth here:

All photos copyright of Zoo Atalanta

Share Button

Kate and Willian – it is a boy

It’s a boy! 8lb 6oz. Born 4:24pm to Duchess Kate and Duke William of Cambridge

Much has changed over the many generations of royal baby births leading up to Kate Middleton’s delivery, on July 22, of a baby boy.

Unlike Queen Elizabeth II, the Duchess of Cambridge did not give birth at home. Her husband joined her in the delivery room —
and the home secretary didn’t.
Clarence House confirmed news of the baby’s birth on Twitter.

And while no one who has been following the spectacle of the royal pregnancy and birth — least of all, probably Kate herself —
can say that it was a process devoid of anxiety, this year, for the first time in history, one of the peculiar pressures of giving
birth to a royal heir was off. In terms of the succession, it didn’t matter if Kate gave birth to a baby girl or a baby boy,
because under the Succession to the Crown Act 2013, either one could inherit the throne.
(The Act has not yet been passed in all of the Commonwealth countries.)

Which makes it ironic, in the scheme of things, that the royal baby is a boy.

In the past it was arguably a royal wife or female ruler’s primary responsibility to provide a male heir; doing so would ensure
that the line of succession remained unbroken. But as The Telegraph’s Sarah Gristwood wrote on July 12, this year, the situation was flipped:

Henry VIII would have been baffled. Even the monarchs of 100 years ago might have had a moment’s pause.
But now,
if the Duchess of Cambridge, who is due today, gives birth to a girl, she’ll have fulfilled the desires of the whole nation.
That must be pretty much a first in the history of the British monarchy.

Of course, the arrival of either a Prince or Princess of Cambridge is going to be cause for widespread celebration.
But ..[i]f a blue-wrapped bundle emerges from the Lindo Wing, … surely, if we’re honest, there’ll be just the faintest sense that someone has rained on the parade.
Visit Your Group |

Share Button

Ek is baie siek!

Ek is onlangs met O.V.O. gediagnoseer:
Ouderdomgedrewe Vergeetagtige Ongesteldheid.
Dis hoe dit manifesteer:
Ek het besluit om my tuin nat te spuit.
Terwyl ek die spreier neersit, sien ek my kar het ‘n was nodig.
Op pad garage toe sien ek die pos wat vroeër afgelewer is op die stoeptafeltjie lê.
Ek besluit om deur die pos te kyk voordat ek die kar was.
Ek sit die karsleutels op die tafel, sit die gemorspos in die boks onder die tafel, en sien dat hy vol is.
Ek los al die rekeninge toe op die tafel sodat ek eers die boks gemorspos kan leegmaak, en besluit ek kan netsowel die rekeninge betaal, dan is dit afgehandel.
Ek vat my tjekboek wat op die tafel lê, en sien daar is net een tjek oor.
My nuwe tjekboek is in my studeerkamer, en daar kry ek toe sommer die beker koffie wat ek aan’t drinke was.
Die koffie is al koud, dus maak ek vars koffie.
Op pad kombuis toe met die koue koffie tref die potplant my oog en ek sien hy is droog.
Ek sit die koffie op die kombuistafel en ontdek my leesbril wat al heel oggend soek is.
Ek besluit dit sal goed wees as ek eers die bril bêre, maar ek moet eers die potplant water gee.
Ek sit die bril terug op die toonbank, vul ‘n houer met water en sien skielik die TV se afstandbeheer wat iemand op die tafel laat lê het.
Ek besef as ons vanaand wil TV kyk, gaan ons die ding soek – dis beter as ek hom op sy plek terugsit, maar ek moet eers die plant natgooi.
Ek gooi water in die pot, maar mors die meeste op die vloer.
Ek sit die TV-ding terug op die tafel en vat ‘n handdoek om die vloer droog te maak. Toe stap ek in die gang af en probeer onthou wat ek wou doen.
Teen sononder:
Is die kar nog vuil.
Die rekeninge is nie betaal nie.
Daar staan ‘n koppie koue koffie op die kombuistoonbank.
Die potplant kort nog water.
Ek kry nie die afstandbeheer nie.
My bril is weg.
En ek weet nie wat ek met die karsleutels gemaak het nie.
Toe probeer ek uitpluis hoekom ek heeldag niks gedoen het nie en hoekom ek so moeg is.
Ek stap na die rekenaar om hulp te soek, maar besluit om eers te kyk of daar e-pos is.

Doen my ‘n guns: Stuur hierdie boodskap aan almal wat jy ken, want ek kan om die dood nie onthou vir wie ek dit al aangestuur het, en of ek dit al vir enigeen gestuur het nie.
En moenie lag nie…

Meer Goed – Afrikaans – meer e-posse per dag
(As jy by die Afrikaanse groep aansluit, sal jy outomaties ook die Engelse e-posse ontvang. Dit is nie nodig om by albei aan te sluit nie)

Share Button

Wallpapers July 2013 (ePosVriende)

Swifts, Iguazu Falls
Photograph by Francesco Filippo Pellegrini

This picture was taken at the majestic Iguazu Falls.
The flight of this flock of swifts across the huge waterfalls portrays the sense of freedom and wildness that belongs to this fantastic world wonder.

Fennec Fox, Morocco
Photograph by Francisco Mingorance

The fennec, or desert fox, is a canine mammal species of the genus Vulpes, which inhabits the Sahara Desert and Arabia.
This is the smallest species of the family Canidae.

Night Sky, Patagonia
Photograph by Max Seigal

I hiked several hours through the night in Patagonia to find a tree I had seen a few days earlier and photograph it with the night sky.

Fishermen, United Arab Emirates
Photograph by Shoayb Khattab

A special technique used for fishing in Fujairah, UAE, is called dhagwa.
The net consists of two parts: a red part where fish are trying to escape and an open part near the coast with which they collect the fish.
The white dots are birds waiting to collect some fish.

Waves, Iceland
Photograph by Sophie Carr

This is a one-second exposure of the trails left by a crashing wave over small icebergs on Jökulsárlón beach; I think it looks a bit like an octopus.

Bagpiper, Scotland
Photograph by Kaitlyn Campbell

There was a bagpiper at the tourist pull-off area playing for tips. When I showed this picture to my family, they said it looked like the piper was playing to the mountains, and that’s how we like to think of it.

Eastern Screech Owl, Georgia
Photograph by Graham McGeorge

Masters of disguise.
The eastern screech owl is seen here doing what they do best.
You better have a sharp eye to spot these little birds of prey.
Okefenokee Swamp, Georgia, U.S.A.

Orda Cave, Russia
Photograph by Viktor Lyagushkin

A diver swims through Orda Cave in Russia.

Summer Palace, China
Photograph by Shen Xinhang

Marble 17-arch bridge at the Summer Palace, China

Hagia Sophia, Istanbul
Photograph by Melih Sular

An interior shot of the Hagia Sophia in Istanbul, Turkey


Pictures, Desktop Wallpapers e-mails
Prente en Fotos  Afrikaans (desktop wallpapers)

(As jy by die Afrikaanse groep aansluit, sal jy outomaties ook die Engelse e-posse ontvang. Dit is nie nodig om by albei aan te sluit nie)


Share Button

Porch Potty (Stoep piepie pot vir woef)

I love having a dog. They truly are man’s best friend.

I enjoy having the little guy greeting me at the door, hanging out with
me while I’m relaxing, going on hikes and car rides.

What I don’t enjoy is having to take him out to do his
business when it’s raining (or snowing, or cold).

Truth be told, he doesn’t like it all that much either.

Well, check out the Porch Potty, an automated, turf litter box for
dogs. With the option of using synthetic grass,

or the real deal, the Porch Potty gives your pooch a perfect potty
option  right on your covered porch, deck, or patio.

The Porch Potty Premium includes a nifty 14 foot drainage hose that can
be directed to your floor drain, or even a nearby

gutter, and when connected to a garden hose, pop up sprinklers allow
you to rinse the potty area, conveniently keeping

it clean and odor free without any soap or chemicals.

The all weather resin wicker-look over metal frame Porch Potty Premium
gives Fido around 8 square feet of circling potty

pleasure, and it comes with a scented fire hydrant for inspiration,
(scented with what, I don’t know, and don’t want to

the drain hose, and a potty training manual and you can even add a 39
dollar Porch Potty timer, to make the system completely


So the next time foul weather strikes, and neither one of you wants to
get wet,  just let your dog out on the porch!

News: Funny, Weird, Interesting


Nuus: Snaaks, Interessant, Weird

jy by die
Afrikaanse groep aansluit, sal jy outomaties ook die Engelse e-posse
Dit is nie nodig om by albei aan te sluit nie)



Share Button

Dance to the beat of Africa

Groove to the Beat of Africa !




Post message:


& English:

Post message:


Share Button

leeus, afrikaans, perde

Perde is vir my mooi diere, maar ek bly baie ver weg, want ek is bang vir hulle.

Was nog altyd, geen rede nie.

Maar die staaltjie moes ek net deel.






Hulle sê daar is nie ‘n werk wat meer gesog is as die van ‘n natuurbewaarder nie. Dis nie heeltemal sonder rede nie, want dis ‘n voorreg om op ‘n plek te kan werk waar jy heeldag en aldag in die natuur verkeer.

Dit terwyl die meeste ander mense baie moet betaal om net ‘n bietjie daarvan te ervaar.

Ek was een van daardie bevoorregte mense, ‘n natuurbewaarder in die Etosha-wildtuin, een van die regte “manne van die panne”. Daardie wêreld se mense praat mos nie van Etosha of die wildtuin nie, hulle praat van die naweek “‘n bietjie panne toe gaan”.

Die hoofnatuurbewaarder was ‘n man wat geglo het alle natuurbewaarders moet gereeld patrollies te perd doen. Dan moes ons elke einde van die maand ‘n volledige verslag indien.

Ek kan nie presies onthou hoeveel uur se perdepatrollies verpligtend was nie, maar hier aan die einde van die maand moes ons gewoonlik ‘n plan maak om die voorgeskrewe kwota vol te kry.

Die patrollies was soms ‘n nagmerrie, veral as jy sou opdrag kry om digbeboste gebiede te gaan verken. As jy ‘n goeie ruiter was, kon dit dalk lekker gewees het, maar ek het nie in daardie klas geval nie. Ek het darem redelik goeie balans gehad, en miskien om daardie rede het ek nooit van ‘n perd afgeval nie.

Daar was ook die lekker van patrollies, want ek en my perd, Swernoot, wat van poonse afkoms was, het mekaar goed verstaan. Wanneer ek hom op die vlaktes teuels gegee het, het Swernoot dit net soveel soos ek geniet.

Omdat daar gewoonlik leeus in die omgewing was, het die jaagepisodes altyd in ooptes plaasgevind waar mens ver kon sien. Dit was ook nie my plan om onder takke deur te jaag en Absalom-Absalom te speel nie.

Moet nou net nie dink ek was bang nie. Ek was mos een van die “manne van die panne” en ons het nie maklik geskrik nie. Ek was, soos hulle sê, net versigtig.

So gebeur dit toe dat ek en ‘n kollega besluit om ‘n patrollie te doen om ons ure “vol te maak”. Nie een van ons was al te perd op die Etoshapan self nie en ons besluit toe om ‘n bietjie dieper in die pan te gaan rondry.

Ons het die voertuie met die perde se sleepwaens ver van die pad gelos, op ‘n punt iewers tussen Okondeka en Wolfsnes, vir die wat daardie wêreld ken.

Daarvandaan is ons te perd die pan in. Dit was nogal ‘n ekspedisie, maar baie veilig: As daar enige leeus op die pan was, sou ons hulle op ‘n goeie afstand kon sien. Hoewel die rit ‘n onbeskryflike ervaring was, wil ek nie daaroor uitwei nie. Hierdie storie gaan oor dit wat ons met die terugkeer ervaar het.

En wat ‘n ervaring was dit nie!

My kollega, Francois, het ‘n perd gery wat kort tevore op Grootfontein gekoop is. Omdat die perd ‘n lyf gehad het wat baie aan die van ‘n renperd herhinner het, is hy July gedoop.

Toe ons uiteindelik weer uit die pan kom en “voet aan wal” sit – dis letterlik hoe dit gevoel het – het Francois gereken ons moet kyk wie’s eerste terug by die bakkies.

Die twee perde het ook geweet ons was op pad huis toe en het nie op hulle laat wag nie. Aangesien dit oop vlakte was, het hulle op volle vaart reguit na die bakkies toe koers gekies.

‘n Hele ent vorentoe, min of meer op ons pad, was daar ‘n groot boom, stoksielalleen op die vlakte. Uit die aard van my belangstelling in bome wou ek sommer so in die verbygaan kyk watter soort dit is. Ons het die perde soontoe gestuur.

July was ietwat vinniger as Swernoot en ek het effens agter geraak.

Maar skielik, ‘n entjie voor my, het die lyftaal van Francois en sy perd verander. Ek kon sien daar is êrens ‘n groot skroef los. July het eers links gemik en toe regs en toe weer links. In ‘n stadium het dit vir my gelyk of Francois sommer so in die hardloop van die perd gaan afklim.

En toe sien ek hulle. LEEUS!

Die hele Okaukuejotrop van 24 leeus het in die skadu van daardie boom gelê en slaap. Daar was nie tyd om te stop of uit te swaai of selfs op te styg nie. Ons was te naby.

Francois doen toe al wat daar was om te doen. Hy stuur vir July reg in die middel van daardie trop leeus in sonder om spoed te verminder. Om die slapende leeus se aandag te trek en hulle te oortuig dat hy eintlik ‘n gevaar is waarmee rekening gehou moet word, begin spreek hy hulle toe so effentjies in tale aan.

Kyk, ek het al gelees van die Comanche-Indiane se oorlogskreet, en hoe bloedstollend en vreesaanjaend dit is. Maar dis ‘n vulletjie teen dit wat daardie dag uit Francois se keel gekom het.

Die leeus moes seker dink hulle word aangeval deur iets uit ‘n ander wêreld, want hulle laat spaander in alle rigtings om pad te gee voor die aanstormende skreeuende gedierte.

Ongelukkig het ‘n paar jong leeus koers gekies in presies dieselfde rigting waarheen ons op pad was. Ek kon sien July begin die gevaar loop om hulle in te haal en op hulle te trap.

En net daar verander July se hardloopstyl dramaties. Iewers moes Francois July se “panic button” gedruk het, want hy skakel oor na iets soos ‘n kruising tussen ‘n volstruis en ‘n seeskilpad. Met die agterpote hol hy met alles wat hy het om te probeer wegkom van die leeus agter hom; met die voorpote roei hy so half in die lug om tog net nie op die leeus hier voor hom te trap nie.

Die jong leeus gee toe gelukkig pad na weerskante en July kon weer sy voorpote normaal aanwend. Toe hulle grond raak, slaan hy oor na die hardloopstyl van ‘n windhond in volle vaart, want sy agterpote kom elke keer hier langs sy ore verby soos hy hom inspan om spoed aan te sit.
Dit kan ook wees dat July probeer wegkom het van die gillende ruiter op sy rug, want ‘n hele ent anderkant die boom was Francois steeds besig om die leeus in te lig oor wat hulle behoort te doen en waarheen hulle kon gaan.

Ek kon net ‘n paar woorde uitmaak, en een het vir my na “voertse-e-e-k!” geklink. Die res behoort nie gepubliseer te word nie.

Die leeus het so positief gereageer op sy instruksies, dat ‘n mens maar kan sê Etosha se leeus verstaan Afrikaans.

Maar nou moet julle onthou, ek kom nog agterna, met Swernoot steeds salig onbewus van die drama, “happy go lucky” op pad bakkie toe.
Die volgende oomblik is ons tussen die leeus. Swernoot sien hulle en hoor hulle en ruik hulle en ek dink hy het hulle gevoel ook.

Kyk, ek was nie ‘n kenner van perde nie en het nie geweet perde het ‘Turbo Boost’ nie. Toe ons so mooi tussen die leeus is en Swernoot kom skielik agter hier is nou groot fout … toe skop sy ‘Turbo’ in.

Toe ons onder die boom uitkom, toe sit ek heel agter op sy kruis en klou soos ‘n klein bobbejaantjie aan sy ma soos wat Swernoot onder my uitgehardloop het. Maar ek het my pad kon terugklou tot in die saal.

Kort daarna is ons verby Francois en July, volspoed plus 81%.

My sleepwa se agterklap was gelukkig reeds laat sak. Die klap se grendel het gereeld losgeskud en ek het dit altyd met ‘n tou vasgemaak sodat dit nie moes oopval nie.

Gewoonlik het ons maar gesukkel om die perde in die sleepwa te kry, maar die slag het Swernoot sommer self daar gaan skuiling soek. Met die intrapslag vat hy die tou so in sy bek en trek daardie klap agter hom toe, so groot het hy geskrik.

Die kante van die sleepwa was van plank, en aan die een kant was daar ‘n gat waar ‘n kwas uitgeval het. Toe ek die tou vasgemaak het, stap ek agter toe om die grendel in te skuif en ek sien ‘n beweging by die gat.

Toe ek deur die gat kyk, kyk ek in Swernoot se oog vas. Hy was besig om met een oog uit te loer waar die leeus was …

Francois-hulle het eers ‘n rukkie later daar opgedaag.

Ek kan onomwonde sê dat niemand nog so vinnig beweeg het op ‘n perd se rug soos ek daardie dag nie.

Ek het later die saal met water en seep gewas, maar dit was terperntyn wat uiteindelik die reuk verwyder het. Perde se sweet ruik heeltemal anders nogal sleg – as hulle geskrik het.

En eers veel later het dit my bygeval dat ek nooit gekyk het watter boom daardie was nie.

(Soos vertel deur – Piet Grobler)

Uit Danie van se nuusbrief



Share Button

Zolan – painter of children.

Zolan – painter of children.[wysija_form id=”1″]


Share Button

Train ride

Download the Train Ride PPS here[wysija_form id=”1″]

Share Button

Thinking way outside the box

Download the PPS here[wysija_form id=”1″]

Share Button